"Fotografowanie - podobnie, jak stosowanie wszelkich innych środków wyrazu - nie jest wymyślaniem, lecz odkrywaniem. Fotografia, to możliwość KRZYKU, WYZWOLENIA, a nie próba udowodnienia własnej oryginalności. To sposób życia."
Henri Cartier-Bresson



!!! DRUKOWANE SZKODZI !!!
przed użyciem zapoznaj się z ulotką lub skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą



"Mój dziadek ze strony matki był pastorem i kaznodzieją królewskim. (...)
Wybudowali razem z babką duży dom o łamanym dachu, z mnóstwem pokoi, schodów, tarasów, i z ogromną werandą. (...)
Wszystko, co zasadził, zapuszczało korzenie i rozrastało się (...)
Ja byłam wnuczką, Karin drugą wnuczką. Ale jej włosy kręciły się w naturalny sposób i miała bardzo duże oczy. Bawiłyśmy się na łące w izraelskie dzieci.
Bóg mieszkał na górze nad skalnym ogrodem, tam gdzie znajdowało się
zakazane mokradło. O zachodzie słońca rozsnuwał się nad domem i łąką niczym mgła. Umiał robić się mały i wszędzie wpełznąć, żeby zobaczyć, kto się czym zajmuje. Czasem był tylko wielkim okiem. A w ogóle to bardzo przypominał dziadka.
Myśmy udawały głosy wołające na puszczy i byłyśmy ciągle nieposłuszne, bo Bóg ogromnie lubi przebaczać grzesznikom. Zabronił nam zbierać mannę pod złotokapem, ale my i tak zbierałyśmy. Wtedy wysłał spod ziemi robaki, które zjadły mannę. A my dalej byłyśmy nieposłuszne i wołałyśmy, wciąż czekając, aż wpadnie w taką złość, że się pokaże. Ta myśl była fascynująca. Nie mogłyśmy myśleć o niczym innym jak tylko o Bogu. Składałyśmy mu ofiary (...)
Pewnego dnia Karin powiedziała, że dostała znak. Bóg przysłał do niej trznadla, który usiadł na obrazie przedstawiającym Jezusa idącego po wodzie i trzy razy kiwnął głową. (...)
Nie rozmawiałyśmy ze sobą, a ja przestałam wołać na puszczy i składać ofiary, i tak jej zazdrościłam, że aż mi było niedobrze."

T. Jansson
autobiografia autorki Muminków


tuulen tunto http://www.youtube.com/watch?v=illp6NBWUVs&feature=related
suvetar http://youtube.com/watch?v=BjLTrKuK_Wg